Afterdrop

hypothermia-cardic

Extern of intern opwarmen

Gisteravond had ik me weer voorgenomen om een badje te nemen. Niet alleen als trainingsdoel maar ook voor het herstel van mijn achillespezen. De koude zorgt voor een goede doorbloeding van pezen en spieren.
Het hervatten van mijn training voor de halve marathon van Eindhoven had ik beter nog een week kunnen uitstellen. Het rennen van 5 kilometer zonder schoenen (zonder dit te trainen) bleek toch een te grote aanslag op mijn achillespezen. Bij het lopen en zeker het rennen op blote voeten gebruik je meer spiercontractie dan met schoenen. Niet voor niets roept de osteopaat: de beste schoen is geen schoen. Gewrichtsklachten blijken bij het lopen op blote voeten vaak af te nemen.

Het nemen van het avondbad zat al de hele dag in mijn hoofd. Desalniettemin blijft het moment om in het bad te stappen toch altijd weer een drempel. Het doel was 30 minuten. Het blijft een mentale kwestie. Lekker op de bank mediteren voelt toch prettiger dan door de kou heen kijken. Het eten was ook nog niet goed gezakt en ik voelde nog de stress in mijn lichaam van de overdaad van het Turkse eten. We leven langer als we minder eten echoot op dat soort momenten altijd door mijn hoofd… Het moment om in het bad te stappen paste verder wel goed in het avondschema. De klok gaf 21:30 aan. Mijn lichaamstemperatuur was netjes 37.0 graden en het bad weer de gebruikelijke 15 graden. De temperatuur in de badkamer zat rond de 22 graden. Prima uitgangspunt leek mij. In het water gaan zitten ging goed. Ik had zelfs bijna gaan ademreflex; het naar extra zuurstof happen als je met directe koude in aanraking komt. Mijn lichaam had zich ook snel aangepast aan de nieuwe situatie en redelijk comfortabel kon ik me de eerste 15 minuten focussen op een stekker die langs het medicijnkastje los hing te bungelen. Focussen op het object en voelen in mijn lichaam, denken aan het grote niets. Na 15 minuten kwam even het besef dat ik nog 15 minuten mocht blijven zitten en dit voelde voor mij te lang. Waarom niet 25 minuten dacht ik bij mezelf. Dan heb ik dezelfde tijd als 2 dagen terug en is mijn waarde ook beter te vergelijken. Die 25 minuten voelde gelijk goed, minder kwelling voor mezelf…. Na de 15 minuten werd mijn focus minder en lastiger. Ik besloot dat ik weer eens ademhalingsoefeningen wilde testen. Met bv KI-ademhaling kun je veel warmte opbouwen in je lichaam. Ik ervoer de ademhalingsoefening als een welkome afwisseling. Voordat ik doorhad zat ik op 25 minuten. Nog steeds comfortabel, ik hoefde niet te rillen en had zelfs geen kippenvel. Ik besloot om de resterende 5 minuten ook nog te blijven zitten, dit was tenslotte ook het initiële doel geweest. Ik voelde wel dat mijn lichaam hard moest werken en ik ervoer een soort loomheid die zich over mijn lichaam uitspreidde. Het is altijd lastig om te zeggen wanneer je nu moet stoppen als je lichaam andere conditioneringen gaat aannemen en de gebruikelijk reflexen zoals rillen niet meer gaat geven. Bij het trainen voor de Kili heb ik meegemaakt dat een koud bad op een gegeven moment zo comfortabel aanvoelde dat ik het niet meer vertrouwde. Ik ben snel uit bad gesprongen en heb mijn core temperatuur opgemeten. Deze bleek toen 0.1 graad gedaald te zijn en nog perfect stabiel op 36.9! Blijkbaar zat ik in de ultieme flow. Deze flow bleek ik nu helaas niet te hebben.. mijn temperatuur was gezakt naar 35.2. Mijn motoriek was iets vertraagd en de 35.2 verbaasde mij. Ik had verwacht dat ik meer zou rillen en discomfort gevoeld zou hebben in het bad. Als je onder de 35 graden komt wordt de onderkoeling ook gevaarlijker. Bij 32 graden kan je je bewustzijn verliezen en zelfs in coma raken. Bij het begin van het nemen van koude baden heb ik gezocht naar manieren om de temperatuur te meten terwijl je in het koude water zit. Zo heb ik oorthermometers, infra rood en het meten via de mond geprobeerd. Alle methoden bleken onnauwkeurig. Alleen je core blijft stabiel (als het goed is) en die meet zich altijd nog het beste via de…..

Aangezien mijn core temperatuur 35,2 graden was besloot ik om warm te gaan douchen en extern mezelf te gaan opwarmen. Op die manier voorkom je ook de afterdrop (mengen van koud en warm bloed en mogelijk nog verder verlagen van de core temperatuur). De wetenschap zegt dat je bij temperaturen van 32 en 33 graden je zelf niet meer in staat bent om je lichaam op te warmen. Wim Hof heeft hier echter het tegendeel bewezen en laten zien dat hij dit wel kan.

Wat de reden is dat ik nu 1.8 graad verloren had is mij niet geheel duidelijk. Mogelijk dat mijn lichaam te hard moest werken om het voedsel te verteren. De combi van een volle buik en koud bad zal ik niet meer herhalen.